Anlatmak ister insan. Paylaşmak ister. Sevincini,
hüznünü…
Anlatmak ister insan.
Kimi zaman suya, kimi zaman gökyüzüne.
Kimi zaman kalemine, kimi zaman
defterine.
Kimi zaman sevdiğine, kimi zaman bir
yabancıya dökmek ister içinden geçenleri.
Bazen derinlere dalarız. Düşünürüz ince ince. Anlatacak
kimse yokmuş gibi gelir. Anlatsak da kimse anlamayacakmış gibi… Bazen de “Hiç
tanımadığım bir insana her şeyi anlatasım var.” Diye geçiririz içimizden.
Dertler, sıkıntılar, işin içinden çıkılmayan problemler…
Derdin küçüğü olmaz. Her insanın derdi vardır kendince.
Anlatmaya değer birçok şeyi vardır.
Sen de işin içinden çıkamıyorsan;
“Anlat Bana Kendini”
Birlik olalım!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder